Biri Pazartesi Sendromu mu Dedi???

Düşünüyorum da acaba hafta Pazartesi günü ile başlamasaydı, başka bir günün sendromunu yaşıyor olur muyduk???

Dün benim için sendromlu bir Pazartesi idi.... Bir de uzun zaman sonra yaşadığımız yağmurlu ve soğuk hava dolayısıyla da evde sıcacık kahve elimde camdn dışarı baka baka yağmuru izleye izleye uykuya dalmayı öyle çok istedim ki.... Garfield gibi sallan yuvarlan yat dur :))

Neyseki bugün güneş yüzünü azda olsa gösterdi, ben de sendromumdan az da olsa kurtuldum... Haftaya Pazartesi'ye de çok var daha nasılsa...

Hiii hafta sonuna da çok var daha sanki... Offff.... Hafta sonu bir an önce gelsin amaaa....

Ve Yasmin örgülerine geri döner....

DIYHavanın soğuması ile kış gecelerinin benim için vazgeçilmesi olan örgü örmeye de başladım tekrardan.

Taa geçen kıştan canım arkadaşım Elif'e balıkçı beresi örme sözü vermiştim, hatta geçen sene başlamışım yarılamışım bile. Dün akşam oturdum onu bitirdim... Annemin kenarlarını dikip bir de güzel kurdela geçirmesi gerekli, sonra 3,5 hamile arkadaşımın kafasını sıcacık yapacak... Açıkcası benim de aklımdan bitti gitti iyi oldu. Haftaya Pazartesi de buluşacağız, kış da kapımızı ha çaldı ha çalacak iken çok iyi oldu.

Arkadaşıma ördüğüm bere ekteki bereye çok benzemekte. Tam anlamı ile bittiğinde fotoğrafını çekerim.

Bu akşam da geçen seneden aldığım yünleri döktüm ortalığa. Bir de baktım ki 4 tane benim olmayan yünler var sepetimde. Sonradan hatırladım ki onlarda geçen sene sonunda annemin 2 arkadaşına (teyzem kadar yakındırlar) şal örmek üzere alınmış yünler. Hemen bir tanesininkini başladım. Geçen sene kendime ördüğüm ve çok kullandığım bir şalın modelinden öreceğim. Ama gelin görün ki örmeye başlayınca nasıl yaptığımı unuttum. Örneğe baka baka hatırladım hatırlamasına ama bu sefer de selanik nasıl örülüyordu diye kara kara düşünmekteyim. İşte tam da bu anda imdadıma önce google sonra da Uzman TV yetişti. Yazdım google'a selanik örgü diye, sonra da Uzman TV'den izledim, bilgilerimi de tazelemiş oldum. :)

 http://www.uzmantv.com/nasil-selanik-orulur

Sağolsun internet, sağolsun google. Eskiden ne yaparmışız acaba biz? Hoş annemi hatırlıyorum, komşuya gider örgü modelinin örneğini çıkarttırır gelirdi...

Daha mı güzeldi o günler acaba? Suların 1 hafta akmadığı, kalorifer bir elin parmağını geçmeyecek kadar evde olduğundan kömürlükten odun kömür taşımaların olduğu ama her şeye rağmen huzur ve mutluluğun bir an bile bizi bırakmadığı anlar....

Her anın ayrı bir güzelliği var bence, o zamanlar öyle mutluyduk. Bu zamanlar da böyle mutluyuz. Hepsinin tadı ayrı....

Bir örgü modeli bakma beni nereden aldı, nerelere götürdü yahu....

HOSGELDİM...

Uzun zamandır aklımda olan ama bir türlü yapamadığım ama yapmayı çok çok çok istediğim blogumu oluştudum. Aslında çok daha önce oluşturmuştum ama çok kısa bir süre sonra tüm blogları susturdular. Artık ben ve bloglarda hazırızzzz... :)

Çocukluğumdan beri sevmişimdir yazmayı ama okumayı daha çok sevdiğim kesin. Hatta bunu şu ilk yazımı yazarken bile daha iyi anlıyorum. Blogları okurken hızlı hızlı birini bitirmeden diğeri nasıldır diye düşünerek okuyordum. Ama iş ilk blog u yazmaya gelince sil yaz, sil yaz döngüsü başladı...

Aslında ömrü hayatımda düzenli olarak günlük yazmasını becerebilmiş biri değilim ama dediğim gibi yazıyı yazmayı da okumayı da severim. Kelimelerle, cümlelerle aram hep iyi olmuştur.

Bir de son zamanların reklam sözlerinden biri " Söz uçar yazı kalır" misali ileride çocuklarıma, hatta belki de torunlarıma yazılı halde kendi hayatımdan ufacık tefecik detaylar bırakma fikri çok hoşuma gitti. Hatta 10-15 sene sonra benim bu yazdığım yazıyı okumam  bile çok keyifli olacak bence :)

E o zaman hoş geldim sefalar getirdim.....